همیشه اون لحظه ای که آدم جنسیت بچه اش رو میفهمه خاطره انگیز هست .
سالها قبل ؛حتی قبل از ازدواج فکر میکردم که اگر آدم دقیقه 90 ؛ همون موقع تولد بفهمه بچه اش پسره یا دختر ؛ چقدر خوبه و جالب.
اما تو این زمونه دیگه خواهی نخواهی ؛ دکترها وادارت میکنند زودتر به این موضوع پی ببری ... و صد البته مقدمات اسم و لباس و ... را فراهم کنی.
مطابق ارث ژنتیکی خانوادگی و تولد بچه اولی پسر ؛ و طبق نظریه کارشناسان مجرب خانوادگی ؛ برای ما دیگر حکم شده بود که نی نی مان پسر هست.حتی خود دکتر هم گفت به احتمال زیاد پسره.
حتی دنبال اسامی پسرانه می گشتیم : سپنتا – یسنا-سامیار- رایکا و...
تو رویاهایم کارهای مردانه انجام می دادیم و با پسرم می رفتیم ورزش ؛ پیاده روی خوشنویسی ...
واقعا چه خلقتی است .خلقتی که ما خالقش هستیم و اما بی اراده در چگونگی خلقتش.همیشه این اضطراب توی من هست که یعنی واقعا بچه طبق روال داره بزرگ میشه . هر چه بیشتر مطالعه میکردم که چطور لحظه به لحظه نطفه ای رشد میکند تا انسان شود ؛ تردید ها و اضطراب های من بیشتر میشود که نکند در یک لحظه خلاف روند طبیعی پیش برود و نقصانی پیش بیاید.
اگر در یک جای این فرایند نه ماهه ؛ اشتباهی بشه چی؟
فتبارک الله احسن الخالقین.
وقتی فیلم دختر یا پسر بودن را درسایت زیر دیدم واقعا ؛ ترسم فرو ریخت که حکمتی این چنین مطمئنا اشتباهی نمیشود...
http://www.babycenter.com/2_inside-pregnancy-girl-or-boy_10313041.bc
دختر یا پسر ؛ boy or girl ؛ دتر یا ریکا فرقی نمیکند. سالم باشد و مایه افتخار خانواده و ایران و اسلام.
دختر من مطمئنا دختری نجیب و آراسته ؛ هنرمند و شیرین زبان خواهد بود.
هر شب برایش داستانی میگویم ؛ آنچنانکه خودم در بچگی عاشق داستانهای با مزه خواهرم بودم.
گت گو پچیگو فنگلی –گت برار و خورده برار - ...
خوشنویسی و موسیقی را از کودکی اون قدر که یادش نیاید که کی شروع به یاد گرفتن کرد ؛ اموزشش می دهم.
مطمئنا هیچ کس برای بچه هایش کم نمی گذارد که من دومی انها باشم.
اما هر کسی به اندازه ای ؛ رویا و رویا پردازی دارد و من بیشتر . تا چه قدر آن را عملی کنم !
